Ein sein nattetime

Bildet er teke på Sunnfjord Hotell, og klokka er ca fire på natta. Det er valvake, i ordet si rette tyding. Valresultet er endeleg klart, og det er tid for forhandlingar. Vi veit at Høgre sitt spelerom ikkje er stort. Ap vart største parti, Sp nest størst og H ikkje større enn at vi må skape nye alliansar om vi skal nå nokon posisjon. Vi hadde besøk av eit parti på hotellrommet, men resultatet er kjent. Ap og Sp fann saman, nok ein gong. Det vart klart kl fem, og det var berre å finne senga. Vi vakna opp til nyhende om at Ap fekk fylkesordføraren, som venta. Det som ikkje var like klart, var at dei hadde forhandla vekk alle leiarverv av utvala. H fekk sju representantar, og dermed akkurat ikkje stort nok til å få to i fylkesutvalet, som var vårt ønskje.
Så om vi gjekk fram frå fem representantar, så har vi no mindre påverknad i fylkestinget enn tidlegare. Det er trist, og ikkje uventa kom opposisjonen med reaksjonar på dette. Men makta rår.

Det mest gledelege med valet, er at Høgre får åtte nye ordførarar og tre varaordførarar i Sogn og Fjordane. Dermed nådde vi målet, om minimum ti tilsaman. Det vi trudde var eit hårete mål, vart overgått. Ei fantastisk kjensle, og ikkje minst utruleg flott å få vere med på ein slik framgong. Hardt arbeid i alle delar av partiorganisasjonen førte til dette. Frå toppen med Erna, til fotfolket som delte ut brosjyrer, stod på stand, dreiv dørbank og trakta kaffi.

I desse dagar fekk eg e-post frå ein bekjent i Zambia. I morgon skal dei ha val, eit val som han karakteriserer som det viktigaste sidan 1964. Håpet er at valet skal føregå i rolege former. Det har gjort det dei seinaste vala, men i eit land med framleis låg levestandard og mykje fattigdom, er det ikkje sjølvsagt.

Det er lett å ta vårt demokrati, vår levestandard og våre verdiar som sjølvsagt. Det er det ikkje. Derfor gir det meg ekstra styrke til politisk engasjement, å vite korleis det er andre stadar i verda. Mange meiner det er så små forskjellar i norsk politikk, og Raudt finn saman med Høgre for å lage konstellasjonar. Noko som er underleg. Dette trur eg ikkje bidrar til meir respekt og engasjement for politiske organisasjonar. Pragmatismen tek overhand.

Vi har eit godt fundament i Norge, med trygge val i ein god tone mellom politiske motstandarar. Dette må vi setje pris på, samtidig som vi må få fram dei ideologiske skillelinjene. Mitt politiske engasjement er tufta på at ideologien til Høgre er viktig å kjempe for. For å styre våre lokalsamfunn og vårt land til ei betre framtid.